Δεκαεφτάχρονος τυφλώνει έξι άλογα στον στάβλο, στον οποίο δούλευε. Ο ψυχίατρος που θα προσπαθήσει να τον γιατρέψει θα αναρωτηθεί αν η θεραπεία είναι προτιμότερη απ' την ασθένεια, αν το να είσαι κανονικός είναι προτιμότερο απ' το να οδηγείσαι στην έκσταση, έστω και μέσα από τη διαταραχή σου.
Η αριστουργηματική πρόζα του Πίτερ Σάφερ απ' το ομώνυμο θεατρικό του, περνά απ' τη σκηνή στη μεγάλη οθόνη και την στοιχειωτική φωνή του Ρίτσαρντ Μπάρτον, στην σκανδαλωδώς υποτιμημένη αλλά εντελώς σημαντική ταινία του Σίντντει Λιούμετ. Το podcast του Old Boy.
"Όταν ο πόνος σου δεν έχει περάσει ένα όριο ανοχής, μπορείς να ζεις με τους άλλους ανθρώπους, μπορείς να ζεις μέσα στις πόλεις τους,...
"Το Dogville θα ήταν εντελώς μεγάλο έργο, ακόμη κι αν ο Λαρς φον Τρίερ το είχε γυρίσει σε κανονικά σκηνικά και είχε δημιουργήσει μια...
"Το άγχος της λευκής σελίδας που τελικά γεμίζει επειδή συνέβη κάτι πολύ χειρότερο από το να μην μπορείς να γεμίσεις μια λευκή σελίδα, κι...